De Halloweentocht van onze Harmonie was een groot succes. Dat zal iedereen beamen. Van heinde en ver kwamen de deelnemers aangestrompeld. Met het klassieke beeld van een Halloweenstaptocht in hun achterhoofd zakten de lustige stappers in groten getale af naar ons lokaal. De moed zonk hun al in de schoenen bij het binnenkomen. Zij stuitten daar namelijk op een vernuftig gebouwd en zeer ingewikkeld doolhof gemaakt door onze creatiefste leden. Na deze helse tocht kwamen ze eindelijk aan in ons lokaal. Daar werden ze ondergedompeld in een mysterieuze sfeer. De kleintjes begonnen spontaan te huilen. Eerste opdracht volbracht.

Toen alle deelnemers aangekomen waren, begon het hoogtepunt van de avond. De gong sloeg. Niet minder dan zeven vampieren verschenen met een doodskist op hun schouders. Het kwaad had zich meester gemaakt van het lokaal. De deelnemers waren aan de grond genageld, bibberend en bevend, als bange kuikentjes op een koude winternacht denkend wat de toekomst brengen zal. Deze vampieren waren niet minder dan de gezanten van Heer Dracula, de Oppervampier. Heer Dracula was zo vrij geweest om via hoogtechnologische toestanden onze deelnemers op de hoogte te brengen van het doel van deze toch wel speciale avondactiviteit. Heer Dracula had met voorbedachte rade één van zijn vampieren zwanger gemaakt met als doel de wereld te overheersen via het kwaad dat geboren zou worden. De deelnemers hadden slechts één kans om dit kwaad tegen te houden. Zij werden gedwongen zich op te splitsen in zeven groepen en afzonderlijk een gevaarlijke, 5-kilometer-lange tocht door de moerassen van Berchem te ondernemen. Maar op hun tocht zouden zij belaagd en nagezeten worden door vampieren. Maar konden zij vijf opdrachten met glans volbrengen dan zouden zij vijf aanwijzingen verkrijgen die hen naar hun wapen zou leiden. Terwijl de boodschap nog nagalmde in de hoofdjes van onze deelnemers, niet bewust van het gevaar dat ze zouden lopen, werd de eerste groep op goed geluk de velden in gestuurd. Gewapend met enkele zaklampen en hun gezond verstand hoopten ze op een goede afloop.

Terwijl de ogen van de deelnemers zich aanpasten aan hun nieuwe donkere omgeving, begaven de deelnemers zich door de agglomeratie of bebouwde kern van het griezelige Berchem. Na een kleine demitour rond het voetbalplein werden de deelnemers bevangen door een beklijvende geur van rottende karkassen die hen langzaam maar zeker naar het moeras leidde. Daar werden ze al gauw verrast door twee uitermate sympathieke vampieren die hen bestookten met bommetjes en allerhande gevaren. Voor het moeras hadden drie vrienden van de deelnemers plaatsgenomen. Door drie van de vier voorwerpen te raden die in de voeldozen verstopt zaten, kregen de deelnemers een eerste hint. Velen onder hen hadden nogal wat moeite met de levende hand die verstopt zat in doos vier. De meesten raakten verstrikt en trokken nogal meedogenloos hard, maar het hand bood hevig verzet. Na de voeldozen ondernamen de deelnemers een uiterst gevaarlijke tocht doorheen het moeras met zijn vele vampieren, waaronder twee betreurenswaardig dronken typen die dan ook geen enkele dreiging vormden voor de deelnemers. Namen worden niet genoemd teneinde represailles te voorkomen. Ondanks het hevige schudden van enkele bruggen verloren we geen enkele deelnemer op dit onderdeel. Na het moeras werd er soep uitgedeeld bij het veilige huis van Rita en Eric. Daar werden de deelnemers ook onderworpen aan een opdracht, maar deze keer werd meer het verstandelijk vermogen getest. Men kreeg vijf vragen. Had men er vier goed dan kreeg men een hint. Menig deelnemer slaagde hierin en de tocht werd verdergezet. De deelnemers verlieten de beschermende agglomeratie en doken het veld in. Na enige tijd stappen kwamen zij aan op een tweesprong. Bevangen door angst en vertwijfeling over de juistheid van hun stappen, zagen zij in de verte een tent opdoemen, waaruit eerder vervelende geluiden kwamen. Het was alsof iemand flesjes opendeed met een aftrekker. Daar aangekomen was er natuurlijk geen spoor van flesjes te zien. De deelnemers werden één voor één in de tent geduwd en waren genoodzaakt de uitweg te vinden. Na dit uitermate moeilijk doolhof overwonnen te hebben, werden de deelnemers verplicht om halsbrekende toeren uit te halen met een pompoen teneinde een hint te verkrijgen. Na een lange staptocht en een droge keel kwamen de deelnemers aan bij de volgende stopplaats. Daar kregen ze gelukkig een drankje, maar niet zomaar één. Bij het zien van dit drankje kropen de deelnemers langzaam maar zeker achteruit om dit drankje niet als eerste te hoeven proeven. Dapper deed er iemand een stap naar voren en zette behoedzaam zijn lippen aan het bekertje. Een wansmakelijke geur drong de neusgaten van de deelnemer binnen. Zijn lichaam verzette zich hevig tegen dit soort marteling. Maar hij had geen keus. Het was drinken en 3 ingrediënten raden of neergeslagen naar het lokaal terugkeren zonder hint. Het vervolg kan u wel raden. De tocht werd verdergezet en de laatste stopplaats werd bereikt. De deelnemers beantwoordden het raadsel en keerden met vijf hints op zak terug naar het lokaal.

In het lokaal werd er haastig gezocht naar de voorwerpen. Zij werden gevonden en de grote finale kon beginnen. De gong sloeg. De vampieren verschenen en namen hun plaats in rond de kist. Een afgevaardigde van elke groep nam zijn of haar wapen ter hand en doodde telkens één vampier. Deze vielen gelukkig of ongelukkig neer op de koude stenen vloer. Zij hadden gefaald. Het kwaad was verslagen en de mensheid hadden alweer gezegevierd. Een geweldig feest brak los en er werd gevierd tot in het holst van de nacht. Dit feest werd uiteraard naast de drank en het eten muzikaal ondersteund door onze plaatselijke DJ, nl. DJ P. Eggie. Maar onthoud dit: het kwaad werd dit jaar verslagen, maar volgend jaar zelfde tijd, zelfde plaats zal het kwaad weer opduiken en misschien, heel misschien zal het deze keer overwinnen WOEHAHAHAHAHAHAHAHAH!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!Tot de volgende keer.

Brecht Bruneel